Powoli ten blog robi się jak mój pamiętnik . Wszystko się zaczyna układac ,zaczynam poprostu cieszyć się z dnia , w sumie to nawet z uśmiechem idę do pracy. Dziś słoneczko ,zaraz ruszam do pracy ,potem  z moją dziewczynką lecimy sobie potanczyc , mamy weekend <3 

taak zjebałam wiele spraw ,po tym wsystkim wyszłam już z dołka i znowu upadłam - dziękuję za to samej sobie , brawo Magda ,Ty to jesteś głupiutka! I tak ,przez te pare poczułam szczęście jak pół roku ,rok czy dwa lata temu ,nigdy nie zapomne tych chwil ,nigdy ,przenigdy! Zamknełam je w sercu i nigdy nie wypuszcze i może kiedyś z uśmiechiem na twarzy będę je wspominac,bo teraz staram się o tym nie myslec ;( W pare dni moje zycie odwrócilo sie do gory nogami i pewne sprawy juz się nie naprawią ,ale po długich nie przespanych nocach ,dniach których zaczynalam nienawidzic ,w których nie widziałam  sensu nawet wstawac z łózka a przecież mam tyle rzeczy ktorych nie mogę lekceważyc ,po pewnych zachowaniach i usłyszanych pare słow musze wkoncu jebnąc sie  w glowke ,zdjac klepki z oczu i popracowac nad soba. Owszem nigdy tego nie wymarze z pamieci ani z serca i nie chce ! Zepsulam wiele ,moze to sama sb kare wyznaczylam? moze tak musi byc ? nie wiem , naprawde nie mam pojecia ,ale wiem ,ze postawilam sb pare celow i zrealizuje je ! obiecalam to przedewszystkim samej sobie i zrobie wszystko ,zeby sie udalo .

MAGDA WIERZE W CIEBIE ! 

każdego kolejnego dnia jest gorzej, ciężej i coraz bardziej boli... a miało być inaczej, z dnia na dzień miałam się przyzwyczajać do tego że Cie nie ma, miałam uczyć się samodzielności i jak radzić sobie ze wszystkim sama. ale jest zupełnie inaczej, nie mam dla kogo wstawać rano i dla kogo pięknie wyglądać, nie mam kogo trzymać za rękę i komu powtarzać że jest dla mnie wszystkim. każdy dzień zabija od początku, rano uświadamiam sobie że ten dzień będzie kolejnym straconym, wieczorami uznaję że pewnie jutro będzie lepsze - mimo to nie jest. dlaczego nie może być tak pięknie jak było, dlaczego nasze przeznaczenie jest takie a nie inne... nie wiem już gdzie jesteś, nie wiem kim jestem, nie wiem gdzie jest sens.. ale wiem że tęsknota to najbardziej raniące uczucie świata. wiem że będę czekała, mimo wszystko i mimo wszystkich, zawsze będę dla Ciebie. wracaj...

cześć, wiem że gdzieś tam jesteś, daleko, stanowczo za daleko ode mnie, ale wiem też że tęsknisz identycznie jak ja. wiem że cierpisz razem ze mną, że w nocy niebo płacze razem z nami, wiem że tak samo jak ja nie możesz i nie chcesz pogodzić się z naszym losem. wiem też że jesteś kimś kogo tyle szukałam. wiem że jeśli przetrwamy to, to przetrwamy już wszystko. cześć.... może jednak nic już nie wiem? zabrałeś ze sobą większość mnie, zostałam tutaj sama, pusta, bez jakichkolwiek zawahań jestem w stanie krzyczeć jak mi źle, bez Ciebie... gdzie jesteś?  płaczę i wołam Twoje imię przez sen?  chciałabym Cię przytulic i słodko powiedzieć 'bądź, bo bez Ciebie nie ma mnie'? uratuj mnie przed dnem na którym zasypiam, z bezsilności upadam i nawet nie śnię o wstawaniu. wróć zanim będzie za późno. oddaj mi siebie na własność, przytul kiedy będę cicho i zatykaj usta swoimi pięknymi ustami kiedy będę mówiła o wiele za dużo. jedźmy w miejsca gdzie nikt nas nie zna i zasypiajmy w swoich objęciach. bądźmy dla siebie, nie dla świata. oddam wszystko, jeśli tylko chcesz. powiedz że jestem wszystkim, żyj dla mnie. umieram. upadam. konam. tonę. gdzie jesteś....

oddajcie mi moje szczescie,moje zycie ,zgubiłam się i tak strasznie go potrzebuje...

przepraszam to za mało !  

BOGNOR REGIS! <3

Wróciłam do mojego miasteczka,do swoich przyjaciół i już nigdziej się nie ruszam ,nigdy!

Jestem przeszczesliwa,ze wrocilam ;) !

 Great Yarmouth <3

Great Yarmouth <3